Spring naar inhoud

Good people: Fran De Roo

Ik ontmoette Fran voor het eerst toen ze samen met Joske Management en Communicatie studeerde in Gent, ondertussen al meer dan tien jaar geleden. Ik leerde haar pas echt kennen toen ze enkele maanden mijn collega werd bij Roeland vzw. Al snel bleek dat we een gedeelde interesse hadden: koken en eten! De afleveringen van Dagelijkse Kost werden tijdens de lunch besproken en becommentarieerd alsof De Jerre deel uitmaakte van onze gezamenlijke vriendenkring. En zo kwamen we er zelfs toe om bij elkaar te gaan Komen Eten, samen met collega Nikè, die ook altijd in is voor een hapje en een drankje. Tijdens die komen etentjes leerden we ook haar vriend Stijn kennen en het klikte meteen.

We verloren elkaar daarna een paar jaar uit het oog. Joske en ik druk bezig met het krijgen van twee dochters, Fran en Stijn met het opzetten van hun eigen zaak. Toen ik begin dit jaar op Facebook zag dat Fran haar eigen cateringzaak FRAN had en we op het werk een traiteur nodig hadden voor een feestelijk evenement was de keuze snel gemaakt: ex-collega Fran mocht voor de hapjes zorgen! En het was een succes, niet alleen het eten, maar ook de presentatie. Met dank aan souschef Stijn, die ondertussen van houtbewerking zijn beroep heeft gemaakt en die voor Fran keuken- en presentatiemateriaal op maat maakt. Voor de geïnteresseerden: check zeker eens zijn Facebookpagina Getikt! Als Fran niet in de keuken staat voor een cateringopdracht, dan organiseert ze sportkampen aan zee (Elephant Camps) of reist ze naar verre oorden, liefst voor langere tijd.

13612195_1129123580459608_8497071355636118803_n   IMG_0807

Het kooktalent van Fran werd deze zomer ook opgepikt door de makers van Dagelijkse Kost. Aangezien De Jerre met vakantie was, zochten zij elke week een hobbykok om zich uit te leven in de Dagelijkse Kost-keuken. Frans zomerse salade met gegrilde groenten en burrata was een schot in de roos en ook haar vlotte babbel maakte indruk. Tijdens het interview vertrouwde Fran mij toe dat ze – om de zenuwen te bedwingen – een glaasje champagne gedronken had voor de opname. Die fles champagne stond daar toch in de frigo, ik heb dus maar gevraagd of ik ze mocht openen. Typisch Fran, altijd haar spontane zelf, ook in de keuken van Jeroen Meus.

Good place: Gust, Annonciadenstraat 4, Gent.

IMG_6501

We spraken op aanraden van Fran af in Gust, een ontbijt-, brunch-, en lunchplek in hartje Gent. Hoewel ze er al eerder gaan ontbijten was, liepen we toch even verloren. Of hoe we naast kooktalent nog een gedeelde eigenschap ontdekten: gebrek aan oriëntatievermogen.

Gust is een hippe plek met Scandinavische feel: witte muren, retro zeteltjes, kussentjes in pasteltinten, kaploze lampen en vrolijke spreuken. Een interieur zoals we het kennen van de betere interieurboekjes of van Pinterest. Achteraan eet je aan tafels, vooraan kun je loungen in de salonnetjes. Ons gereserveerde plekje was achteraan, maar we waren blij dat we konden verhuizen naar de zeteltjes, waar het minder druk en dus aangenamer zitten is, zeker voor het afnemen van een interview.

De kaart van Gust is origineel: je kies voor het ontbijt tussen sweet of salty en voor de brunch tussen een kleine ‘guiltfree’ brunch of voor een uitgebreide ‘guilty pleasure’ brunch. De lunchkaart verandert elke week en je kunt er ook terecht voor take away. Fran en ik bestelden voor ons beiden de veggie broodmand, een roereitje met gerookte zalm en huisgemaakte granola met yoghurt. Ik dronk een cappucino en Fran een americano (op de kaart omschreven als ‘een pot koffie’, zoals ze zeggen).

 

 

Het ontbijt was lekker. Ik genoot vooral van de zelfgemaakte granola, een gerecht dat ik tot mijn eigen scha en schande nog altijd niet zelf gemaakt heb, in tegenstelling tot Fran, die me meteen haar eigen recept gaf. We vonden het ergens wel een beetje jammer dat de groentenspreads bij de veggie broodmand niet zelfgemaakt waren. Ik herkende de champignon-, pompoen-, en groentenspread meteen van de biowinkel waar ik vaak mijn lunch voor het werk ga halen. Nu ja, Gust maakt er op haar website ook geen geheim van dat niet alles zelfgemaakt is: Wij maken zoveel mogelijk huisbereid of selecteren grondig op kwaliteitsvolle producten. Check!

Halfweg het interview kwam Stijn erbij zitten. Hij bestelde een power breakfast (soyayoghurt van blauwe bessen, chiazaad, pompoen- en zonnebloempitten, lijnzaad, geroosterde amandelen en gojibessen). Een gezonde en mooi gepresenteerde ontbijtportie die in de smaak viel. Fran en ik zaten ondertussen al aan een glaasje bubbels, levensgenieters als we zijn.

En dan nu: het interview! Uit mijn Weckpot vol vragen trok Fran drie opwarmertjes (de of-vragen) en zeven open vragen. Aangezien het mijn eerste interview was, wist ik vooraf niet of tien vragen zouden volstaan, maar met een vlotte babbelaar als Fran was dat geen enkel probleem. Here we go

IMG_6500 IMG_6503

Koken of eten?

Dat is een moeilijke. Ik kook heel graag, maar vind het ook leuk om ergens te gaan eten en gewoon mijn voetjes onder tafel te schuiven. Ik kan daar echt immens van genieten. Ook bij mensen thuis uitgenodigd worden en mij niets te moeten aantrekken, vind ik zalig, al is het soms moeilijk om mij niet te gaan moeien in de keuken. Zeker als mijn vriend Stijn kookt, dan durft het al eens uit te draaien op ruzie in de keuken. Ik kan het moeilijk loslaten. Dus als ik moet kiezen, dan ga ik misschien toch voor koken kiezen.

Bier of wijn?

Sowieso wijn. Ik ben geen bierdrinker, al kan wel eens genieten van een lekkere trappist, zoals een Orval. Ik gebruik ook bier in bepaalde gerechten, bijvoorbeeld als ik varkenswangetjes maak. Ik drink heel graag wijn, maar ik heb er niet veel kennis van. Goedkope wijn of kwaliteitswijn, ik ga het verschil niet smaken. Daarom zou ik graag eens een wijncursus volgen, ook om te leren welke wijntjes bij welke gerechten passen.

Frietjes of pizza?

Pizza, het liefste rijkelijk belegd met veel groentjes (tomaten, rucola, artisjokken) en Italiaanse ham. Ik ben geen frieteter. Ik ga ook nooit naar het frietkot. Als ik frietjes eet, dan moeten het zelf gesneden fijne frietjes zijn. Die smaken mij wel, zeker met een lekker stukje vlees erbij.

Koop je vaak kookboeken?

Ja, ik heb er heel veel en ook veel kooktijdschriften. Ik ben zot van het tijdschrift van Jamie Oliver en van Foodies. Mijn favoriete kookboeken zijn die van Jamie Oliver, Ottolenghi en Donna Hay. Ik vind het de max om in een kookboek te bladeren en de recepten voor de eerste keer te zien. Een nieuw kookboek bekijk ik van de eerste tot de laatste bladzijde, alsof ik een roman aan het lezen ben. En toch kook ik niet zo vaak uit mijn kookboeken. Ik gebruik ze vooral voor basisrecepten en ter inspiratie. Meestal verander ik toch altijd iets aan het recept.

Ben je vegetariër?

Ik ben geen vegetariër, maar ik eet wel weinig vlees. Ik kan gerust enkele dagen op rij vegetarisch leven en het vlees dan vervangen door paddenstoelen, quinoa of eitjes. Als ik vegetariër zou worden, dan zou het om ecologische redenen zijn. De vleesindustrie is een vervuilende industrie en veel groenten eten is sowieso gezonder. Maar ik eet zo graag rood vlees, dat ik het moeilijk volledig achterwege zou kunnen laten. Een lekkere entrecote, bleu gebakken, daar zou ik hemel en aarde voor verzetten.

Favoriete aperitief?

Daar moet ik niet lang over nadenken: ik drink supergraag champagne! Echte champagne. Een aperitief moet fris zijn en niet te zwaar, het moet de appetijt opwekken. Daarom ben ik niet zo een cocktail fan. Alhoewel, een gin-tonic kan mij ook wel smaken, maar dan een die niet te kruidig is en geserveerd zonder te veel tralalie-kes en tralalaa-kes. Geen komkommer of peperbollen voor mij, wel graag een schijfje citroen of pompelmoes.

Favoriete afhaalgerecht?

Ik haal het liefste iets Oosters af, Thais bijvoorbeeld. Maar ik ben meestal ontgoocheld: het smaakt te flets, of er is te weinig variatie in de smaken. Soms halen we ook Mezze bij de Griek. Maar ik ben eigenlijk geen fan van afhaaleten. Ik denk dan altijd: ‘Ik had beter zelf iets gemaakt’.

Was koken en eten belangrijk in het gezin waar je opgroeide?

Ja! Ik ben er zeker van dat ik mijn passie voor koken en eten van mijn mama heb geërfd. Zij is een echte keukenprinses. Hoewel ze zelfstandige was, heeft ze altijd vers gekookt. En ik stond als kind bij haar te kijken als ze in de potten roerde. Ze maakte heel gewone gerechten: witloof in de oven, balletjes in tomatensaus, vogelnestjes. Goeie Vlaamse kost. En Thais, daarin is ze ook gespecialiseerd. Ze maakt zelfs haar eigen currypasta! Ze is echt goed in het combineren van smaken. Ik denk dat als je dingen thuis ziet, dat je dat meekrijgt. Moeders die echt niet graag koken, ik denk dat die kinderen daar later ook geen oog voor hebben.

In welke keuken zou je je graag verder verdiepen?

De Oosterse keuken. We zijn al vaak naar Azië gereisd (Thailand, Indonesië, Maleisië). Ik hou van de pure smaken van de Oosterse keuken. De combinatie van kruiden en specerijenmengelingen is boeiend. Het is niet gemakkelijk om de juiste balans te vinden. Het is ook een keuken zonder veel vet: geen kazen, geen brood bij de maaltijd.

Vind je het belangrijk dat je partner ook graag eet?

Ja, de liefde gaat door de maag, zeggen ze toch? Ik vind het belangrijk dat degene waarmee je samenwoont evenzeer geniet van je keuken. Ik heb een vriendin met een vriend die niets lust. Die lust alleen ‘kindjeseten’, macaroni en zo. Daar zou ik echt niet mee kunnen samenleven. Ik vind het belangrijk dat je met je partner kunt gaan eten en daar samen van geniet. Maar samen in de keuken staan is niet altijd gemakkelijk, zoals ik al zei J. Stijn en ik werken ook professioneel samen. Als ik catering doe, is hij vaak mijn souschef en hij maakt ook de stand of de decoratie. Zonder hem zou mijn eten wel ok zijn, maar dankzij hem klopt het hele plaatje. Ook de manier waarop het eten geserveerd wordt en het kader waarin is belangrijk. En daarin zijn wij de perfecte match!

Good food: bruschetta met lentehummus

NODIG:

  • 1 avocado
  • 3 handen erwtjes
  • limoen
  • munt
  • olijfolie
  • waterkers (voor de afwerking)

BEREIDING

Blancheer de erwtjes kort in kokend water. Voeg een snuifje bicarbonaat toe zodat ze hun mooie groene kleur bewaren. Giet af en houdt voldoende lang onder koud stromend water. Mix de erwtjes en de avocado in een keukenrobot samen met het limoensap, verse munt en olijfolie. De ‘puree’ mag gerust nog wat beet hebben, dus mix het geheel niet te glad. Breng verder op smaak met peper en zout.

Snijd het ciabatta brood en sneetjes van 1 à 2 cm dik, wrijf ze langs beide kanten in met olijfolie en leg onder de grill tot ze goudbruin zijn.

Besmeer de ciabatta met de frisgroene lentehumus en werk af met een likje olijfolie, fleur de sel en een paar blaadjes waterkers.

 

 

6 antwoorden »

  1. Pingback: Fran Kookt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: