Spring naar inhoud

Mojo verde en mojo rojo

Wie mij volgt op Facebook of Instagram kon er vorige week niet naast kijken: ik ben in de paasvakantie een weekje naar Tenerife geweest met Joske en de dochters. (Wie mij nog niet volgt: doen!). De dag voor ons vertrek ging ik in de supermarkt nog wat hoogstaande lectuur oppikken (4 vrouwenbladen en 2 roddelbladen). Ik keek aan de kassa in mijn kar keek en dacht: ‘What are you thinking? Naar Tenerife met 2 peuters en 6 boekskes.’ Het was misschien wat overmoedig, maar ik had al betaald en dus gingen ze mee op vakantie. De peuters en de boekskes.

Zonder jullie al te jaloers te maken: het was een topverlof. Om te beginnen: het weer! Zalig om al in de vroege lente in zomerweer te vertoeven. We hadden één mindere dag, maar die viel samen met de razend spannende Parijs-Roubaix. De nipte niet-overwinning van Tommeke Boonen kwam ook Tenerife hard aan. Gelukkig ontdekten we net die dag dat er ook G&T te verkrijgen was aan de bar van het zwembad. Some things are meant to be 🙂. Naast het weer: de quality time met onze dochters! Aangezien we voor een all-in gekozen hadden, konden we ons een week volledig op onze kleintjes concentreren. Ze leerden zoveel bij! Olivia at voor het eerst paella en petit gervais (haar stiekem ingelepeld door grote zus) en Julie riep plots vanop het toilet: ‘Mama, ik heb gedaan!’. Ja, ze worden groot!

Ook voor Joske en ik was het genieten, vooral ’s middags tijdens de (laaaaange gelijktijdige) middagdutjes van onze meisjes. Ik kon naast mijn 6 tijdschriften ook nog een half boek uitlezen, jeej! In één van die tijdschriften (Feeling) las ik het artikel ‘De voedselrevolutie’. Het ging over het feit dat iedereen tegenwoordig zeer bewust met voeding bezig: ‘In 2016 starten we de dag met een glas lauw water en vers citroensap. We bereiden een bordje havermout met amandelmelk en strooien er een paar lepels gojibessen en chiazaden op. ’s Middags eten we een salade van tomaat, avocado en grijze garnalen, pijnboompitten, olijfolie en limoensap. ’s Avonds smullen we van een vegetarische, glutenvrije pizza, op basis van bloemkoolbodem…’.

Aan de Instagramfoto’s van mijn collega-foodbloggers te zien kan ik dat alleen maar beamen. Maar: wat een contrast met de eetgewoonten van de meeste toeristen in ons hotel! Aan het buffet kon je de klok rond frietjes en andere vettige kost eten. En sommige gasten deden dat ook effectief. Zo zag ik ’s morgens vroeg al kinderen frietjes met calamares eten (echt!). Andere gesmaakte combo’s onder de jongsten: frietjes met rijst en frietjes met aardappelkroketjes. Een ware Carb Heaven, quoi! De voedselrevolutie was hier duidelijk ook even met vakantie.

De spreuk ‘Ieder pondje gaat door het mondje’ (vroeger vaak met goede voornemens uitgesproken, maar minder goed nageleefd door mijn meme) lag geïllustreerd aan het zwembad. Roodgebrande mannen met stevige biertonnetjes en vrouwen in te kleine bikini’s lagen er te braden als kippen aan het spit. Nu ben ik zelf geen moraalridder op het vlak van gewicht (iedereen recht op zijn vetrolletjes!), maar de voedingsgewoontes van deze zonnekloppers deden pijn aan de ogen. Goed voor het zelfvertrouwen was het wel. Ik liep een week lang rond in bikini (ok, tankini) zonder mijn buik in te trekken (behalve voor die ene geposeerde foto dan). Zalig!

Gelukkig was er in Tenerife ook lekker en gezonder eten te verkrijgen. We gingen ’s avonds een paar keer op restaurant en daar at ik (met zicht op zee) heerlijke gegrilde vis en schaaldieren, geserveerd met de dipsausjes mojo verde en mojo rojo. Deze pesto-achtige sausjes zijn typisch voor de Canarische keuken en worden geserveerd bij vlees, vis en de typische gerimpelde patatjes (ze worden in de schil gekookt met veel zout). Ik vind de benaming trouwens het mooiste klinken in het Duits: Kanarische Kartoffeln. Dank u, toeristische menukaart, voor deze mooie alliteratie.

Doordat er geen kaas en pijnboompitten in de mojos zitten zijn ze lichter dan Italiaanse pesto. Probeer het zeker eens uit, ideaal voor bij een stukje gegrild vlees tijdens het barbecueseizoen. Of als je een voedselrevolutionair bent: voor bij een frisse (quinoia)salade met gegrilde halloumi :-).

 

RECEPT MOJO VERDE

Nodig:

  • 4 teentjes look, gepeld
  • 8 eetlepels goede olijfolie (extra vierge)
  • 50g koriander, fijngehakt
  • 50g platte peterselie, fijngehakt
  • 2 eetlepels citroen, geperst (of wijnazijn)
  • peper en zout

Doe alle ingrediënten in de blender en mix.

Wie niet van koriander houdt kan enkel peterselie gebruiken, wie veel van koriander houdt, kan enkel koriander gebruiken. De meeste recepten gebruiken wijnazijn i.p.v. citroen, maar aangezien de saus die ik in Tenerife at heel fris naar citroen smaakte, heb ik ze met citroen gemaakt.

RECEPT MOJO ROJO

Nodig:

  • 4 teentjes look, gepeld
  • ½ Spaanse peper, fijngesnipperd
  • ½ zoete rode paprika, in stukjes
  • 8 eetlepels goede olijfolie (extra vierge)
  • 1 el komijn
  • 2 el wijnazijn (of gewone azijn)
  • peper en zout
  • optioneel: 6 kerstomaatjes, fijngesneden

Doe alle ingrediënten in de blender en mix.

In de originele recepten is geen sprake van kerstomaatjes, maar ik vond de saus wat scherp en wou ze iets zoeter maken. Met de kerstomaatjes erbij vond ik ze perfect.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: